ΑΥΤΟΣ... Ο ΜΟΝΑΔΙΚΟΣ!!!

~ Γεννήθηκε σ'ένα ασήμαντο χωριό,από μια απλοϊκή Γυναίκα.
~ Ποτέ Του δεν πήγε σε σχολείο.
~ Ποτέ Του δεν είχε οικογένεια ή σπίτι.
~ Ποτέ Του δεν ίδρυσε σχολείο.
Όλα όμως τα σχολεία μαζί, δε μπορούν να καυχηθούν ότι έχουν περισσότερους μαθητές από όσους έχει Αυτός.
~ Ποτέ Του δεν έγραψε βιβλίο.
Όμως, οι βιβλιοθήκες όλου του κόσμου δεν μπορούν να χωρέσουν τα βιβλία που γράφτηκαν γι' Αυτόν.
~ Ποτέ Του δεν οδήγησε στρατούς.

Αλλά κανένας στρατηλάτης δεν είλκυσε περισσότερους εθελοντές απ'Αυτόν.
~ Ποτέ Του δεν εξάσκησε το επάγγελμα του γιατρού.
Κι όμως, θεράπευσε περισσότερες καρδιές απ'όσα σώματα θεράπευσαν όλοι οι γιατροί του κόσμου.
~ Ήταν 33 ετών.
Οταν οι πολιτικές και θρησκευτικές αρχές στράφηκαν εναντίον Του.
~ Οι δικοί Του, Τον εγκατέλειψαν.
Τον πήραν οι εχθροί Του και με ειρωνείες Τον καταδίκασαν.
~ Όταν πέθανε, Τον έβαλαν σ'ένα τάφο δανεικό.
~ Έχουν περάσει από τότε, 20 ολόκληροι αιώνες.
Και εξακολουθεί να είναι έως και σήμερα, η κεντρική Μορφή της ανθρωπότητας.
~ Όλοι οι στόλοι που έπλευσαν ποτέ, και τα πανεπιστήμια εάν μπουν μαζί...
Δεν μπορούν να επηρεάσουν τη ζωή των ανθρώπων πάνω στη γη τόσο, όσο Εκείνη η Εξαίσια και Μοναδική Ζωή, ο Αιώνιος Διδάσκαλος, ο Γιατρός και Αρχηγός που λέγεται: Ιησούς Χριστός !!!

Το άρθρο επιμελήθηκε ο συνεργάτης του agioritikovima.gr Κυριάκος Διαμαντόπουλος

 ΘΕΟΦΑΝΙΑ:ΜΙΑ ΑΠΟ ΤΙΣ ΑΡΧΑΙΟΤΕΡΕΣ ΓΙΟΡΤΕΣ ΤΗΣ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΣΥΝΗΣ

Θεοφάνια ή Φώτα. Από τις μεγάλες γιορτές του ελληνορθόδοξου εορτολογίου. Χαρούμενα, θριαμβευτικά και ελπιδοφόρα, αλλά και κλείσιμο του Δωδεκαήμερου, που «άνοιξε» την παραμονή των Χριστουγέννων.

Στα πρώτα χριστιανικά χρόνια η γιορτή αυτή κάλυπτε μαζί τα Χριστούγεννα και την Πρωτοχρονιά.

Καθόλη τη διάρκεια του τριημέρου των Φώτων (Αγιασμού, Θεοφάνια, Αγίου Ιωάννη) γιορτάζεται και μία υπολανθάνουσα λατρεία προς το νερό. Τα νερά θεωρούνται παντού αγιασμένα. Κανείς πια δεισιδαιμονικός φόβος από τις νύχτες και τα ξωτικά του χειμώνα.

Κατά τα Θεοφάνια φανερώθηκε η τριαδικότητα του Θεού, η Αγία Τριάδα. Λέγονται όμως και «Φώτα», γιατί κατά τα πρώτα χριστιανικά χρόνια, την παραμονή των Θεοφανίων βαπτίζονταν οι οπαδοί της νέας θρησκείας. Η αναζήτηση της καθάρσεως από τον άνθρωπο αντικατοπτρίζεται ακόμη και στις αρχαίες θρησκείες.

Αυτή τη μέρα ξεκινά και η αντίστροφη μέτρηση για τους καλικάντζαρους. Στις 5 Ιανουαρίου, παραμονή των Θεοφανίων, τα αερικά, τα παγανά, οι καλκάδες, οι γνωστοί σε όλους μας καλικάντζαροι, που έκαναν την εμφάνισή τους στον επάνω κόσμο με την αρχή του Δωδεκαήμερου, εγκαταλείπουν τις εγκόσμιες αταξίες τους και ξαναγυρίζουν στο αιώνιο έργο τους: Να κόψουν το δέντρο, που κρατάει τον κόσμο, ώστε να γκρεμιστεί και να χαθεί, για να εκδικηθούν τους ανθρώπους.

Ο Υιός του Θεού γίνεται υιός του ανθρώπου.

Με τον ερχομό του Κυρίου στον κόσμο το σκοτάδι πάλι διαλύεται και το φως πάλι παίρνει τη θέση του. Ολόκληρη η χώρα της Αιγύπτου τιμωρείται με πυκνό, ψηλαφητό σκοτάδι. Πάλιν ο Ισραήλ, ο λαός του Θεού, φωτίζεται με νέα φωτεινή στήλη. Ο λαός που κάθεται στης άγνοιας το σκοτάδι, ας δει τώρα το άπλετο φως της επίγνωσης του θελήματος του Θεού. «Τα αρχαία πέρασαν. Τώρα στον κόσμο έγιναν όλα καινούργια». Το γράμμα υποχωρεί. Το πνεύμα υπερέχει, υπερτερεί. Οι σκιές εξαφανίζονται και στη θέση τους έρχεται η αλήθεια. Ο Μελχισεδέκ (σύμβολο και προτύπωση της παντοτεινής βασιλείας και ιερωσύνης του Χριστού), καλεί σε μεγάλο πανηγύρι. Ο αμήτωρ γίνεται απάτωρ. Ο Ιησούς δηλαδή σαν Θεός δεν έχει μητέρα. Ύστερα όμως, έρχεται στον κόσμο και σαν άνθρωπος δεν έχει πατέρα. Γεννιέται από την αγνή και άσπιλη Παρθένο «εκ Πνεύματος Αγίου». Καταργούνται οι νόμοι της φύσης. Πρέπει να γεμίσει ο άνω κόσμος, ο Παράδεισος. Ο Χριστός διατάζει. να μη αντισταθούμε. Να δεχθούμε την αγάπη Του... Ο άσαρκος παίρνει την ανθρώπινη σάρκα. Ο λόγος του Θεού περιβάλλεται το υλικό σώμα. Ο αόρατος γίνεται ορατός. Ο άπιαστος ψαύεται, ψηλαφίζεται. Ο άχρονος καταδέχεται να έχει αρχή. Ο Υιός του Θεού γίνεται υιός του ανθρώπου, για τη σωτηρία μας «ο Ιησούς Χριστός χθες και σήμερα ο αυτός και θα είναι ο ίδιος και στους αιώνες».

(Άγ. Γρηγόριος ο Θεολόγος)

Γέροντας Παίσιος

Για ν' απαντήσει ο Θεός στο αίτημα μας και να μας δώσει ότι του ζητάμε,
πρέπει πρώτα απ' όλα να έχουμε ταπείνωση, την οποία εμείς δεν έχουμε.

'Όλοι μας, μικροί και μεγάλοι, έχουμε πολύ εγωισμό και δεν δεχόμαστε
υπόδειξη και παρατήρηση. 'Όλα τα γνωρίζουμε, είμεθα όλοι σοφοί. 'Όταν μας
κυριεύει ο εγωισμός, μικρό θέμα, μεγάλος καυγάς.

Ο Θεός μας δίνει πολλές ευκαιρίες για να κερδίσουμε τον Παράδεισο, αλλ'
εμείς αυτές τις ευκαιρίες δεν τις δεχόμαστε όλες, τις διώχνουμε. Εάν όσα
οφείλει ο άνθρωπος τα ξεπλήρωσε σ' αυτή τη ζωή, σώζεται.
Ρίξτε το μεγαλύτερο βάρος του αγώνα σας στην προσευχή, γιατί αυτή μας
κρατεί σε επαφή με το Θεό. Και η επαφή αυτή πρέπει να είναι συνεχής.

Η προσευχή είναι το οξυγόνο της ψυχής, είναι ανάγκη της ψυχής και δεν
πρέπει να θεωρείται αγγαρεία. Η προσευχή για ν' ακουστεί από το Θεό πρέπει
να γίνεται με ταπείνωση, με συναίσθηση βαθιά της αμαρτωλότητας μας, και να
είναι καρδιακή. Εάν δεν είναι καρδιακή, δεν ωφελεί.
Ο Θεός ακούει πάντοτε την προσευχή του ανθρώπου που είναι πνευματικά
ανεβασμένος.
Η μελέτη της Αγίας Γραφής βοηθάει πολύ την προσευχή, θερμαίνει την ψυχή

και μεταφέρει τον προσευχόμενο σ' ένα πνευματικό χώρο.
Η προσευχή είναι ξεκούραση.
'Όταν εμείς αναθέτουμε τα πάντα σ' Αυτόν, ο Θεός υποχρεώνεται να μας
βοηθήσει
Ο Θεός επιτρέπει τους πειρασμούς «για να μας ξεσκονίζουν και να εξαγνίζεται
έτσι η ψυχή μας με τις θλίψεις και τα κλάματα και να αναγκαζόμαστε να
καταφεύγουμε στο Θεό για τη σωτηρία μας».
Οι κανόνες, όταν εφαρμόζονται χωρίς διάκριση, γίνονται κανόνια.
Η στοργή και η αγάπη των γονέων είναι απαραίτητα στοιχεία για την ψυχική
ισορροπία των παιδιών.
Σήμερα υπάρχει έλλειψη στοργής και ενδιαφέροντος εκ μέρους των γονέων
για τα παιδιά. Τους δίνουν χρήματα, και τους κάνουν κακό.
Τους παίρνουν μοτοσικλέτες και πάνε και σκοτώνονται τα παιδιά. Δεν είναι η
στοργή, που έχουν ανάγκη τα παιδιά.

'Οποίος έχει χάρη Θεού θα του δοθεί κι' άλλη, κι όποιος έχει λίγη και την
περιφρονεί, θα του αφαιρεθεί κι' αυτή. Η χάρη του θεού δεν υπάρχει στους
σημερινούς ανθρώπους, γιατί πετάνε και την λίγη που είχανε. Κι' όταν φύγει η
χάρη, ορμούν όλοι οι δαίμονες μέσα στον άνθρωπο.
'Όταν η νοικοκυρά λέει την ευχή, κάνοντας τις δουλειές του σπιτιού, όλα
αγιάζονται. Και, το φαγητό της, κι' αυτοί που τρώνε το φαγητό της.

Στην εποχή μας πλήθυναν δυστυχώς τα λόγια και τα βιβλία, και λιγόστεψαν τα βιώματα, διότι επηρεάστηκαν οι άνθρωποι πάλι από το κοσμικό πνεύμα, που επιδιώκει όλο τις ευκολίες και αποφεύγει τον σωματικό κόπο.

Αναπαύονται δηλαδή οι περισσότεροι από εμάς στο πολύ διάβασμα και στην
λίγη ή καθόλου εφαρμογή. Θαυμάζουμε μόνον τους Αγίους Αθλητές της
Εκκλησίας μας, χωρίς να καταλαβαίνουμε το πόσο κοπίασαν, διότι δεν
κοπιάσαμε, για να μπορέσουμε να καταλάβουμε τον κόπο τους, για να τους
αγαπήσουμε και να αγωνισθούμε από φιλότιμο να τους μιμηθούμε.
'Όταν κανείς φοβάται τον θάνατο, τον κυνηγάει ο θάνατος.
'Ότι δε γίνεται ανθρωπίνως να το αναθέτουμε στο Θεό. Είναι εγωιστικό να
επιμένουμε.

'Όταν διορθώσω εγώ τον εαυτό μου, διορθώνεται ένα κομμάτι της Εκκλησίας,
οπότε μπορούμε να συνεννοηθούμε. 'Ένα είναι το 'Άγιο Πνεύμα. Τώρα οι
άνθρωποι κάνουν πολλά πνεύματα. Δεν μπορώ να καταλάβω.

Μοιάζουμε με τις τσουκνίδες. Από μακριά φαίνονται πράσινες, δροσερές, σαν
πεδιάδα, σαν κήπος, μα όταν πλησιάσεις και τις αγγίξεις, τότε βλέπεις την
ασχήμια τους και νοιώθεις το κεντρί τους.
Σήμερα κοιτάζουμε να αγιάσουμε με λίγο κόπο. Ξεφύγαμε από την παράδοση.
Δεν βλέπουμε τον πρώτο μέσα στον στίβο, αλλά τους τελευταίους

Κάποιος έγραψε ένα γράμμα στο Θεό, κι Αυτός του απάντησε.......

Έγραψα γράμμα στο Θεό και μου 'στειλε δικό Του,
μου γράφει πως οι άνθρωποι θολώσαν το μυαλό Του.
Μου απαντάει πως στη γη τα λάθη Τον κουράζουν,
και πάνω στο λευκό χαρτί τα δάκρυά Του στάζουν.

Τι θέλουνε οι άνθρωποι στ' άστρα ν'ανεβαίνουν,
ακόμα δεν εμάθανε σε Μένα να πιστεύουν;
Πες τους δεν είναι δυνατοί πως τίποτα δεν κάνουν
όσο κι αν έρχονται ψηλά, Εμένα δε με φτάνουν.

Για να Με φτάσουν να τους πεις, θα πρέπει να λυγίσουν,
χιλιάδες κόσμο νηστικό πως πρέπει να ταϊσουν.
Μου Γράφει πως οι άνθρωποι πρέπει να γίνουν φίλοι,
γιατί τον Γιο Του άλλη φορά δεν θα Τον ξαναστείλει.

Μου Τον σταυρώσαν μια φορά, δεν θα Τον ξανασταυρώσουν,
τα λάθη τους στους ώμους Του δεν τα ξαναφορτώνουν.
Μου Τον χτυπήσαν άγρια και ξύδι Τον ποτίσαν
τον Γιο Μου Τον μονάκριβο, μου Τον ποδοπατήσαν.

Και σήκωνε τα μάτια Του και Με παρακαλούσε,
να λυπηθώ την Μάνα Του με πίκρα Με ρωτούσε.
Τον έβλεπα να σέρνεται στην γη να Τον χτυπάνε,
τον θάνατό Του οι άγριοι με μίσος να ζητάνε.

Με αγάπη εγώ σας έστειλα το όμορφο Παιδί Μου,
κανείς όμως δεν σκέφτηκε την πίκρα τη δική Μου.
Κρίνο λευκό Τον έστειλα κλαδί αμυγδαλιάς,
κόκκινο τριαντάφυλλο κλωνάρι της ελιάς.

Τα Θαύματα που έκανε λίγοι Του τα πιστέψαν,
για αντάλλαγμα στην κεφαλή αγκάθια Του φορέσαν.
Θαύματα έκανε πολλά, γιάτρεψε τις πληγές σας,
κι ένα ζητούσε από εσάς να μπει μεσ' τις καρδιές σας.

Απ' το σκοτάδι θέλησε όλους να σας γλιτώσει,
και τα μεγάλα λάθη πάνω Του να φορτώσει.
Παράλυτος περπάτησε, τυφλός το φως του είδε,
σε ποιά χαρά δε Βρέθηκε, σε ποιόν καημό δεν πήγε.

Την πόρνη όταν χτυπάγατε δεν πόνεσε η καρδιά σας;
Τι κρίμα που δεν βλέπατε τα λάθη τα δικά σας.
Και τον ληστή συγχώρησε που ήταν στο πλευρό Του,
γιατί αυτός επίστεψε πως ήταν ο Θεός του.

Για όλους η καρδούλα Του λυπόταν και πονούσε,
κι αυτούς που Τον σταυρώσανε μ'αγάπη τους Κοιτούσε.
Και να τα χρόνια πέρασαν 2000 έτη,
μα όχι να σας λυπηθώ, δεν γίνεται, δεν πρέπει !!!


Ποιανού καρδιά δε σκίρτισε από τα λόγια αυτα;
Τα σχόλια... δικά σας...

Το κείμενο επιμελήθηκε ο συνεργάτης του agioritikovima.gr Κυριάκος Διαμαντόπουλο