ΕΚΤΑΚΤΗ ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ:

Εξάπλωση κολοβακτηριδίου στην Ελλάδα. Πολλαπλά κρούσματα παρατηρούνται καθημερινά σ'ολη την επικράτεια..

και το επιστημονικό όνομα αυτού......

.... ''Sfiksan Ε-coli" !!!

Αφιερωμένο σε όλους όσοι είναι γεννημένοι μεταξύ 1950-1980..

Ήμαστε μια γενιά σε αναμονή: περάσαμε την παιδική μας ηλικία περιμένοντας.
Έπρεπε να περιμένουμε δύο ώρες μετά το φαγητό πριν κολυμπήσουμε,
δύο ώρες μεσημεριανό ύπνο για να ξεκουραστούμε και τις Κυριακές έπρεπε να μείνουμε νηστικοί όλο το πρωί για να κοινωνήσουμε.
Ακόμα και οι πόνοι…περνούσαν με την αναμονή… Κοιτάζοντας πίσω, είναι δύσκολο να πιστέψουμε ότι είμαστε ακόμα ζωντανοί…
Εμείς ταξιδεύαμε σε αυτοκίνητα χωρίς ζώνες ασφαλείας και αερόσακους. Κάναμε ταξίδια 10 και 12 ωρών, πέντε άτομα σε ένα Φιατάκι και δεν υποφέραμε από το «σύνδρομο της τουριστικής θέσης». Δεν είχαμε πόρτες, παράθυρα, ντουλάπια και μπουκάλια φαρμάκων ασφαλείας για τα παιδιά… Ανεβαίναμε στα ποδήλατα χωρίς κράνη και προστατευτικά, κάναμε ωτο-στοπ, καβαλάγαμε μοτοσικλέτες χωρίς δίπλωμα. Οι κούνιες ήταν φτιαγμένες από μέταλλο και είχαν κοφτερές γωνίες.

Ακόμα και τα παιχνίδια μας ήταν βίαια. Περνάγαμε ώρες κατασκευάζοντας αυτοσχέδια αυτοκίνητα για να κάνουμε κόντρες κατρακυλώντας σε κάποια κατηφόρα και μόνο τότε ανακαλύπταμε ότι είχαμε ξεχάσει να βάλουμε φρένα. Παίζαμε «μακριά γαϊδούρα» και κανείς μας δεν έπαθε κήλη ή εξάρθρωση…

Βγαίναμε από το σπίτι τρέχοντας το πρωί, παίζαμε όλη τη μέρα και δεν γυρνούσαμε στο σπίτι παρά μόνο αφού είχαν ανάψει τα φώτα στους δρόμους. Κανείς δεν μπορούσε να μας βρει. Τότε δεν υπήρχαν κινητά. Σπάγαμε τα κόκκαλα και τα δόντια μας και δεν υπήρχε κανένας νόμος για να τιμωρήσει τους «υπεύθυνους».

Ανοίγανε κεφάλια όταν παίζαμε πόλεμο με πέτρες και ξύλα και δεν έτρεχε τίποτα. Ήταν κάτι συνηθισμένο για παιδιά και όλα θεραπεύονταν με λίγο ιώδιο ή μερικά ράμματα… Δεν υπήρχε κάποιος να κατηγορήσεις παρά μόνο ο εαυτός σου. Είχαμε καυγάδες και κάναμε καζούρα ο ένας στον άλλος και μάθαμε να το ξεπερνάμε.

Τρώγαμε γλυκά και πίναμε αναψυκτικά, αλλά δεν ήμασταν παχύσαρκοι. Ίσως κάποιος από εμάς να ήταν χοντρός και αυτό ήταν όλο. Μοιραζόμασταν μπουκάλια νερό ή αναψυκτικά ή οποιοδήποτε ποτό και κανένας μας δεν έπαθε τίποτα. Καμιά φορά κολλάγαμε ψείρες στο σχολείο και οι μητέρες μας το αντιμετώπιζαν πλένοντάς μας το κεφάλι με ζεστό ξύδι.

Δεν είχαμε Playstations, Nintendo 64, 99 τηλεοπτικά κανάλια, βιντεοταινίες με ήχο surround, υπολογιστές ή Ιnternet. Εμείς είχαμε φίλους… Κανονίζαμε να βγούμε μαζί τους και βγαίναμε... Καμιά φορά δεν κανονίζαμε τίποτα, απλά βγαίναμε στο δρόμο και εκεί συναντιόμασταν για να παίξουμε κυνηγητό, κρυφτό, αμπάριζα… μέχρι εκεί έφτανε η τεχνολογία. Περνούσαμε τη μέρα μας έξω, τρέχοντας και παίζοντας. Φτιάχναμε παιχνίδια μόνοι μας από ξύλα… Χάσαμε χιλιάδες μπάλες ποδοσφαίρου. Πίναμε νερό κατευθείαν από τη βρύση, όχι εμφιαλωμένο, και κάποιοι έβαζαν τα χείλη τους πάνω στη βρύση. Κυνηγούσαμε σαύρες και πουλιά με αεροβόλα στην εξοχή, παρά το ότι ήμασταν ανήλικοι και δεν υπήρχαν ενήλικοι για να μας επιβλέπουν.

Πηγαίναμε με το ποδήλατο ή περπατώντας μέχρι τα σπίτια των φίλων και τους φωνάζαμε από την πόρτα. Φανταστείτε το! Χωρίς να ζητήσουμε άδεια από τους γονείς μας, ολομόναχοι εκεί έξω στον σκληρό αυτό κόσμο! Χωρίς κανέναν υπεύθυνο! Πώς τα καταφέραμε;

Στα σχολικά παιχνίδια συμμετείχαν όλοι και όσοι δεν έπαιρναν μέρος έπρεπε να συμβιβαστούν με την απογοήτευση. Κάποιοι δεν ήταν τόσο καλοί μαθητές όσο άλλοι και έπρεπε να μείνουν στην ίδια τάξη. Δεν υπήρχαν ειδικά τεστ για να περάσουν όλοι. Τί φρίκη!

Κάναμε διακοπές τρεις μήνες τα καλοκαίρια και περνούσαμε ατέλειωτες ώρες στην παραλία χωρίς αντηλιακή κρέμα με δείκτη προστασίας 30 και χωρίς μαθήματα ιστιοπλοΐας, τένις ή γκολφ. Φτιάχναμε όμως φανταστικά κάστρα στην άμμο και ψαρεύαμε με ένα αγκίστρι και μια πετονιά.

Ρίχναμε τα κορίτσια κυνηγώντας τα, όχι πιάνοντας κουβέντα σε κάποιο chat room και γράφοντας : ) : D : P

Είχαμε ελευθερία, αποτυχία, επιτυχία και υπευθυνότητα και μέσα από όλα αυτά μάθαμε και ωριμάσαμε.

Αν εσύ είσαι από τους «παλιούς»… συγχαρητήρια! Είχες την τύχη να μεγαλώσεις σαν παιδί…

Αν σου συμβαίνουν αυτά, τότε είσαι Έλληνας!

Δεν τρως ποτέ ßραδινό πριν τις 10µµ.
Πρέπει τουλάχιστον πέντε φορές το χρόνο να τραβηχτείς στον σταθµό των ΚΤΕΛ για να παραλάßεις έναν τενεκέ λάδι, έναν τενεκέ µέλι, έναν τενεκέ φέτα, ρίγανη, τσάι ßουνού, ελιές και λεµόνια....


Στη γειτονιά σου υπάρχει τουλάχιστον µια οδός που λέγεται Ελευθερίου Βενιζέλου.
Όποτε ταξιδεύεις στο εξωτερικό απορείς πως ο κόσµος ζει χωρίς περίπτερα.

Υπάρχει µεγάλη πιθανότητα να πέσεις σε µποτιλιάρισµα στις 6π.µ.της Κυριακής.

Σε τσαντίζει το ότι για να πας να ψωνίσεις το Σάßßατο πρέπει να ξυπνήσεις νωρίς, επειδή τα µαγαζιά κλείνουν στις 3.
Χειροκροτάς τον πιλότο όταν προσγειωθείς.
Έχεις αυτοκίνητο που κοστίζει πάνω από 60.000 ευρώ και αρνείσαι να το δώσεις στον παρκαδόρο γιατί θεωρείς κλοπή τα 5 ευρώ που σου ζητάει.
Αναρωτιέσαι γιατί ο φραπές δεν έχει διεθνή επιτυχία.
Αγαπηµένη σου ασχολία όταν ταξιδεύεις στο εξωτερικό για να ξεφύγεις λίγο από την Ελλάδα, είναι να ψάχνεις για άλλους Έλληνες.
Δεν σου κάνει εντύπωση γοµάρι 30 χρονών να ζει µε τους γονείς του ή 25 και να µην έχει ßγάλει ούτε µεροκάµατο.
Πηστεύεις, αλλά κάθε φορά µε διαφορετικούς όρους.
Ποτέ δεν σου φτάνουν τα χρήµατα για τα ßασικά είδη ανάγκης, αλλά πάντα σου περισσεύουν για τα είδη πολυτελείας.
Μισείς τους δηµοσίους υπαλλήλους, αλλά όνειρο ζωής είναι να γίνεις ένας από αυτούς.
Κυριακή πρωί κοινωνάς στην εκκλησία και το απόγευµα ρίχνεις Χριστοπαναγίες στο γήπεδο.
Διπλοπαρκάρεις για τσιγάρα κλείνοντας το δρόµο και απολογείσαι σ’ αυτούς που κορνάρουν, αλλά στο παρακάτω στενό πλακώνεις τον οδηγό που έκανε ακριßώς το ίδιο.
Καυχιέσαι που ήσουν Λοκατζής στο Μεγάλο Πεύκο χλευάζοντας τους πεζικάριους, αλλά ßάζεις ßύσµα για να πάει ο γιος σου κέντρο στην Κόρινθο και ειδικότητα διαßιßαστής στο Χαϊδάρι.
Πας γυµναστήριο και καπνίζεις και ένα πακέτο τσιγάρα τη µέρα.
Καυχιέσαι για τις κατακτήσεις του γιού σου αλλά περηφανεύεσαι ότι η κόρη σου είναι παρθένα.
Προειδοποιείς µε τα φώτα για µπλόκο
Όταν σταµατάς στο φανάρι έχεις το χέρι στην κόρνα.
Πάντα αναρωτιόσουν σε τι διάολο χρησιµεύει η ‘διάßαση πεζών’

"Αν σου συμβαίνουν αυτά, τότε είσαι Έλληνας!"

Facebook: 5 πράγματα που δεν πρέπει να κάνετε

Τα υπερβολικά «up, close and personal» status updates
Οι λεπτομέρειες του χθεσινοβραδινού σας ραντεβού ή ακόμα χειρότερα του χθεσινοβραδινού σας καυγά, αφορούν εσάς, τον/ την σύντροφό σας, και –βία– τους πέντε- έξι πιο κοντινούς σας φίλους. Οι 215 παλιοί συμμαθητές, εργοδότες, συνάδελφοι και φίλοι φίλων που συναποτελούν την ακολουθία σας στα social networks δεν χρειάζεται και δεν θα έπρεπε να διαβάζουν τις καυτές λεπτομέρειες της προσωπικής σας ζωής την ώρα που πίνουν τον πρωινό τους καφέ. Τι εννοείτε «γιατί»;
Και το αντίθετο: Τα βαρετά status updates
Σοβαρά, πήγατε στην
τράπεζα το πρωί και είχε ουρά; Φτιάχνετε ομελέτα για μεσημεριανό; Περιμένετε τον τεχνικό να επισκευάσει το πλυντήριο που χάλασε; Μέχρι να συνειδητοποιήσει ο Mark Zuckerberg την ανάγκη ύπαρξης του “don’t care” δίπλα στα “like” και “comment”, κάντε στους φίλους σας (συγγενείς, συναδέλφους, παλιούς συμμαθητές κλπ) την χάρη και ανανεώστε το status σας όταν έχετε κάτι ενδιαφέρον να πείτε. Δεν πειράζει αν δεν είναι μια φορά κάθε πέντε ώρες. Αλήθεια.
Η κατάρα του ψεύτικου προφίλ
Μπορεί να (πιστεύεις ότι) έχεις έναν πολύ καλό λόγο να φτιάξεις ένα ψεύτικο προφίλ –π.χ. για να γίνεις φίλη-ος του/ της πρώην σου, και να τσεκάρεις σε καθημερινή βάση το προφίλ του/ της, για να κάνεις ένα «κοινωνικό πείραμα» τύπου πόσοι εκπρόσωποι του αντίθετου φύλου θα ζητούσαν ραντεβού με την στιλάτη περσόνα που δημιούργησες και ούτω καθεξής. Μπορεί και να έχεις απλά πολύ χρόνο στα χέρια σου, και κανέναν άλλο λόγο για να φτιάξεις ψεύτικο προφίλ. Όπως κι αν έχει, από τον καιρό που η σύνδεση στο internet έκανε ακόμη περίεργους θορύβους, ήταν πάντοτε γοητευτικό να παίζεις και να σκηνοθετείς ταυτόχρονα ένα ρόλο, στα τότε chatrooms και νυν social networks.
Μόνο που η γοητεία του «παιχνιδιού» σου διαρκεί μέχρι να συνειδητοποιήσεις πως αυτό που κάνεις είναι από περιττό –αν θέλεις να μάθεις τι κάνει ο/ η πρώην σου, μπορείς κάλλιστα να τον ρωτήσεις, κι αν πιστεύεις πως αυτά που (δεν) θα ακούσεις θα σε στεναχωρήσουν, ίσως να πρέπει να αναρωτηθείς για ποιον ακριβώς λόγο θέλεις να τα ξέρεις– έως αξιολύπητο: αν θέλεις να γνωρίσεις κόσμο ως κάποιος άλλος από αυτόν που είσαι, ίσως να έχεις κάποια θέματα αυτοεκτίμησης προς διερεύνηση. Θα το συνειδητοποιήσεις όταν κάποιος από τους φανταστικούς φίλους της περσόνας που έχεις φτιάξει σου εξομολογηθεί, μετά από καιρό, το ενδιαφέρον του. Τότε που θα περάσει στιγμιαία από το μυαλό σου η μάλλον τρομακτική σκέψη πως έκανες έναν άνθρωπο να ερωτευτεί, έστω και πλατωνικά, κάποιον που δεν υπάρχει.
Το τραγελαφικό του κοινού προφίλ
Είστε ερωτευμένοι, το ξέρουν και οι πέτρες. Δε φτάνει, όμως, το in a relationship with, που έχετε βάλει ο ένας για να κάνει link στο προφίλ του άλλου, και τα γλυκανάλατα βιντεάκια που ποστάρετε καθημερινά ταλαιπωρώντας τους κοινούς σας φίλους που βλέπουν το newsfeed τους να γεμίζει με καρδούλες και σχόλια του τύπου «like like like ζουζουνάκι μου»; Είναι απαραίτητο να φτιάξετε και κοινό προφίλ με όνομα Τάκης και Μαρία Φισφιρίκου, για να δηλώσετε στον παγκόσμιο ιστό την συνύπαρξή σας, επειδή το πανελλήνιο δεν αρκεί, και να απαντάτε στα posts των φίλων σας σε πρώτο ενικό, κάνοντάς τους να σας φαντάζονται σαν δυαδική χορωδία; Κι επίσης, δεδομένου ότι (για όσους το έχουν ξεχάσει) τα προφίλ του Facebook δεν σβήνονται, ποιος θα είναι εκείνος που θα αλλάξει τον κωδικό και θα αναλάβει την κυριότητα του «Τάκης και Μαρίας Φισφιρίκου» όταν χωρίσετε; Αλλά συγνώμη, ξεχάσαμε. Δεν θα χωρίσετε. Σωστά.
Οι παραπλανητικές φωτογραφίες
Το ξέρουμε, κανείς δεν ανεβάζει στο Facebook φωτογραφίες από κυριακάτικα τραπεζώματα στο σπίτι της θείας Τίνας, ή χαριτωμένες πόζες με πυτζάμες, μαλλιά πιασμένα μανιτάρι και γυαλιά μυωπίας. Αν, όμως, το προφίλ σας έχει δεκαέξι φωτογραφικά άλμπουμ από ισάριθμα πάρτι στα οποία έχετε παρευρεθεί τα τελευταία τρία χρόνια, που βγήκατε μόνο για να πάτε στα γενέθλια των κολλητών σας, και στο γάμο της ξαδέρφης, μπορούμε με ασφάλεια να πούμε πως η εικόνα που παρουσιάζετε δεν έχει μεγάλη σχέση με την πραγματικότητα.
Ομοίως, αν οι φωτογραφίες είναι αυστηρά επιλεγμένες ώστε να δείχνουν μόνο τον καλύτερό σας εαυτό –εκείνον με το επαγγελματικό μακιγιάζ και την όγδοη επανάληψη του «έλα, πάμε φυσικά χαμόγελα να την ανεβάσουμε στο Facebook»– μπορούμε με ασφάλεια να υποθέσουμε ότι η απενεργοποίηση των ρυθμίσεων ασφαλείας (αυτών που δεν επιτρέπουν σε αγνώστους να βλέπουν το προφίλ σας) και οι 1.867 φίλοι σας δεν είναι δύο τυχαία γεγονότα. Και πριν βιαστείτε να χαμογελάσετε πονηρά, να υπενθυμίσουμε πως την ίδια ακριβώς υπόθεση μπορεί να κάνει κι ο μέλλων εργοδότης σας.



ΠΗΓΗ http://angelaspinkyworld.blogspot.com

Η ανατομία της γυναικείας μουρμούρας

Έξι μερόνυχτα, έξι ολόκληρα 24ωρα ετησίως. Τόσο διαρκεί κατά μέσο όρο η μουρμούρα μιας παντρεμένης γυναίκας. Πιο συγκεκριμένα, εάν τα βάλεις κάτω και τα αθροίσεις, οι Βρετανίδες γυναίκες φέρονται να ξοδεύουν κάθε χρόνο κατά μέσο όρο 7.920 λεπτά (ποσότητα που αντιστοιχεί σε 2,5 ώρες εβδομαδιαίως ή 11 ώρες μηνιαίως ή σχεδόν έξι ημέρες ετησίως) «παίρνοντας» τα αυτιά των συζύγων τους με ποικίλα παράπονα.

Ο -δύστυχος εν προκειμένω- άνδρας φαίνεται να τα «ακούει» κυρίως για τρεις λόγους: επειδή δεν βοηθάει στις δουλειές του σπιτιού, επειδή πίνει μερικά ποτηράκια παραπάνω (και δεν βοηθάει στις δουλειές του σπιτιού) και επειδή δεν πηγαίνει να τον εξετάσει κανένας ιατρός (και δεν βοηθάει και στις δουλειές του σπιτιού).
Όλα τα παραπάνω δεν αποτελούν ανδρική προπαγάνδα συκοφάντησης της γυναικείας μουρμούρας αλλά πόρισμα έρευνας της βρετανικής φιλανθρωπικής οργάνωσης Everyman, πόρισμα το οποίο βασίστηκε στις απαντήσεις 3.000 ερωτηθέντων.
Μάλιστα, σύμφωνα με την παραπάνω μελέτη, η συντριπτική πλειονότητα των γυναικών (ποσοστό 87%) παραδέχεται πως χρησιμοποιεί την γκρίνια ως μοχλό άσκησης πίεσης προς το έτερο ήμισυ.
Όσο για τους άνδρες (του σπιτιού), αυτοί από τη μεριά τους δεν αντέχουν (πως θα μπορούσαν άλλωστε;) και υποκύπτουν, άλλοι νωρίτερα κι άλλοι αργότερα, στα παράπονα των συζύγων τους. Συγκεκριμένα, το 50% αυτών φέρεται να παραδίδει τα όπλα μετά από μία ώρα μουρμούρας και το 21% μετά από δυο-τρεις ενώ το 83% αναγνωρίζει πως η γυναίκα του μάλλον έχει λόγο που γκρινιάζει.

ethnos.gr

Μουσείο γέμισε γυμνές γυναίκες

Το μουσείο Μοντέρνας Τέχνης στη Φρανκφούρτη της Γερμανίας έχει γεμίσει από άνδρες επισκέπτες καθώς εκεί φιλοξενείται μία πρωτότυπη έκθεση της διάσημης Vanessa Beecroft.

Στην έκθεση που έχει τίτλο «Δεν είναι στη μόδα» παίρνουν μέρος 20 γυμνές γυναίκες, οι οποίες στέκονται για ώρες ακίνητες φορώντας μόνο τις ψηλοτάκουνες γόβες τους.

Η Vanessa Beecroft δήλωσε ότι το εν λόγω «έργο» ενθαρρύνει τις γυναίκες να καταρρίψουν τους κοινωνικούς περιορισμούς και να διεκδικήσουν τη δύναμη που τους ανήκει.
Ωστόσο δεν...
έλειψαν και οι αντιδράσεις, κυρίως από οργανώσεις προάσπισης των γυναικείων δικαιωμάτων, που χαρακτηρίζουν την έκθεση σεξιστική.

25+1 πράγματα που μας δίδαξε η μάνα μας...

1. Εκτίμηση της δουλειάς του άλλου:
«Αν πρόκειται να σκοτωθείτε με τον αδερφό σου,
πηγαίνετε έξω.
Μόλις τελείωσα το... σφουγγάρισμα.»

2. Προσευχή:
«Κάνε την προσευχή σου να βγει ο λεκές
από το χαλί.»

3. Προγραμματισμό στα ταξίδια:
«Αν την άλλη Πέμπτη που θα πάω στο σχολείο
σου για το τρίμηνο, δεν έχεις καλούς βαθμούς,
καλύτερα να έχεις φύγει από το σπίτι πριν γυρίσω.»

4. Λογική:
«Δεν έχει γιατί. Γιατί έτσι είπα εγώ.»

5. Τετράγωνη λογική:
«Αν πέσεις και ματώσεις τα γόνατά σου, θα φας το ξύλο της
χρονιάς σου γιατί θα έχεις σκίσει και το παντελόνι σου.» ...

6. Προνοητικότητα:
«Άλλαξε βρακί, ρε παιδάκι μου. Αν χτυπήσεις και σε πάνε
στο νοσοκομείο τι θα πουν οι γιατροί;»

7. Ειρωνεία:
«Σταμάτα να κλαις δίχως λόγο γιατί θα σε κάνω να κλάψεις
με λόγο.»

8. Ευλυγισία:
«Ωραίο πλύσιμο έκανες! Δεν βλέπεις το σβέρκο σου που είναι μαύρος;»

9. Ώσμωση:
«Κλείσε το στόμα σου και φάε το φαΐ σου»

10. Αντοχή:
«Δεν θα σηκωθείς από το τραπέζι αν δεν τελειώσεις τα ρεβίθια σου.»

11. Καιρικά φαινόμενα:
«Το δωμάτιό σου είναι σαν να το χτύπησε τυφώνας.»

12. Υποκρισία:
«Ό,τι σου λέω εγώ σου φαίνεται παράλογο. Εσύ τα ξέρεις
όλα κι εγώ είμαι παράλογη, έτσι;»

13. Βιολογικό κύκλο:
«Συνέχισε τη γκρίνια και θα δεις τι θα πάθεις! Εγώ σε
γέννησα, εγώ θα σε σκοτώσω.»

14. Παράδειγμα συμπεριφοράς:
«Πού τά 'μαθες αυτά, ρε παιδάκι μου; Γιατί δεν βλέπεις
τον αδερφό σου; Έτσι κάνει;»

15. Ζήλια:
«Εγώ στην ηλικία σου δεν είχα παπούτσια να φορέσω.
Χιλιάδες παιδάκια σήμερα γυρνάνε ξυπόλητα.
Μην είσαι αχάριστος.»

16. Διορατικότητα:
«Περίμενε να πάμε σπίτι και θα δεις.»

17. Υπομονή:
«Θα το ανοίξουμε όταν πάμε σπίτι.»

18. Ιατρικές συμβουλές:
«Σταμάτα να αλληθωρίζεις γιατί στο τέλος θα μείνεις αλλήθωρος.»

19. Υπερευαισθησία:
«Βάλε το πουλόβερ σου. Κάνει κρύο και δεν το καταλαβαίνεις.»

20. Χιούμορ:
«Αν κοπείς με το μαχαίρι μην έρθεις κλαίγοντας σε μένα γιατί θα τις
φας από πάνω.»

21. Ενηλικίωση:
«Αν δεν φας όλο το φαΐ σου δεν θα μεγαλώσεις.»

22. Γενετική:
«Όλα τα χούγια του πατέρα σου πήρες.»

23. Καταγωγή:
«Όταν σου δίνουν κάτι να λες ευχαριστώ. Μην είσαι βλάχος.»

24. Σοφία:
«Όταν μεγαλώσεις θα καταλάβεις.»

25. Δικαιοσύνη:
«Θα κάνεις και συ παιδιά μια μέρα. Μακάρι να σου κάνουν
ότι κάνεις εσύ σε μένα.»

+1 Αμετροέπεια (αμέσως μετά το γάμο):
«Άντε, κάντε κι ένα παιδάκι τώρα. Εγώ είμαι εδώ, εγώ
θα το μεγαλώσω.»
(Ένα-δυο χρόνια αργότερα)
«Όποιος έχει παιδί κάθεται στο σπίτι του και το μεγαλώνει.
Αρκετά! Εγώ τα δικά μου τα μεγάλωσα.»


http://angelaspinkyworld.blogspot.com

Οδηγίες χρήσης για πολλά γέλια..

Εχετε προσέξει ποτέ τις οδηγίες χρήσης σε προϊόντα που καθημερινά καταναλώνουμε; Αν όχι, κακώς. Υπάρχουν κάποιες περιπτώσεις που βγάζουν πολύ γέλιο. Πάμε να δούμε μερικές…
Σε σακουλάκι με γαριδάκια:
«Μπορεί να είσαι ο νικητής, δεν είναι απαραίτητη η αγορά του προϊόντος, πληροφορίες εντός».
Σε πιστολάκι για τα μαλλιά:
«Μην το χρησιμοποιείτε κατά την διάρκεια του ύπνου».
Σε σαπούνι ελληνικής παραγωγής:
«Χρησιμοποιήστε το σαν κανονικό σαπούνι».
Σε κατεψυγμένο φαγητό:
«Πρόταση σερβιρίσματος: Ξεπαγώστε το».
Σε κάλυμμα κεφαλιού για ντους:
«Προσοχή: Χωράει μόνο ένα κεφάλι»
Σε πακέτο με γλυκό τιραμισού (τυπωμένο στον πάτο)
«Μην το αναποδογυρίζετε».
Σε υπνωτικό χάπι:
«Παρενέργειες: Μπορεί να προκαλέσει υπνηλία».
Σε αποκριάτικη παιδική στολή Σούπερμαν:
«Φορώντας αυτή τη στολή δε μπορείς να πετάξεις».
Σε πακέτο ξηρών καρπών:
«Οδηγίες: Ανοίξτε το πακέτο, φάτε τους ξηρούς καρπούς».
Σε κουβέρτα:
«Να μη χρησιμοποιείται για προστασία σε τυφώνες».
Σε καθρέφτη αυτοκινήτου:
«Θυμήσου: Τα αντικείμενα στον καθρέφτη είναι στην πραγματικότητα πίσω σου».
Στο καπάκι μπουκαλιού με γάλα:
«Αφού ανοιχτεί, κρατήστε το όρθιο».
Σ` ένα σπρέι για έντομα:
«Αυτό το προϊόν δεν έχει δοκιμαστεί σε ζώα».
Σε μερικές βάσεις μπουκαλιών γνωστού αναψυκτικού:
«Ανοίξτε απ` την άλλη μεριά».
Σε ένα μπλέντερ:
«Να μη χρησιμοποιηθεί για την άλλη χρήση».
Σε ένα κουτί φιστίκια:
«Προσοχή. Περιέχει φιστίκια».
Στη συσκευασία σίδερου σιδερώματος:
«Μη σιδερώνετε τα ρούχα ενώ τα φοράτε».



http://ekriktiko.wordpress.com/

Τελευταίοι οι Έλληνες σε έρευνα για το μήκος του πέους!...

Στο εντελώς ... αλλόκοτο αυτό συμπέρασμα κατέληξε η πανευρωπαϊκή έρευνα που έκανε το γερμανικό "Institut fur Kondom-Beratung", το οποίο ειδικεύεται στην παροχή συμβουλών στους κατασκευαστές προφυλακτικών!!

Οι ερευνητές του Ινστιτούτου μέτρησαν, λένε, το μήκους του πέους σε στύση 10.477 ανδρών από 25 ευρωπαϊκές χώρες και κατέληξαν σε κάποια συμπεράσματα ως προς τον μέσο όρο μήκους των γεννητικών μορίων.




Οι "νικητές" της έρευνας
Γάλλοι 15,48 εκατοστά
Σουηδοί 15,36 εκατοστά
Εσθονοί 15,17 εκατοστά
Και οι "χαμένοι"...
Βρετανοί 13,32 εκατοστά
Ιρλανδοί 12,78 εκατοστά
Έλληνες 12,18 εκατοστά




Για την ... ιστορία αναφέρουμε πως οι Γερμανοί κατατάσσουν τους εαυτούς τους στην μέση ακριβώς του πίνακα με 14,27 εκατοστά! Τα σχόλια δικά σας!
http://www.pyles.tv/

O πονοκέφαλος...!!!

Ο σύζυγος βγαίνει γυμνός απ το μπάνιο και πάει κατευθείαν στο κρεβάτι, πού έχει ξαπλώσει ήδη η γυναίκα του. Πάει ν αρχίσει τα ερωτικά παιχνίδια, αλλά η κυρία ισχυρίζεται, ως συνήθως, ότι έχει πονοκέφαλο.
- Aκου να δεις, της λέει αυτός. Τώρα που ήμουνα στο μπάνιο, πασπάλισα το πέος μου με σκόνη ασπιρίνης. Μπορείς λοιπόν να το πάρεις σαν χάπι, απ το στόμα, ή σαν υπόθετο.




http://kostasedessa.blogspot.com